Kavgalar mahremdir!

Bazen bazı şeyler gizli yaşanmalıdır.

Küçükken annesi ile babasının arasındaki kavgalara şahit  olanlar beni daha iyi anlar.
Çok sık kavga ederdi ebeveynlerim, olur olmadık bir sürü sebeple. Bağırış, çağırış, küfür...
Nasıl korkardım o gergin ortamdan.
Çok korkardım.
Ama en çok okula gidince, döndüğümde evde dehşet bir şey görebilecek olma olasılığı beni korkuturdu.
Okuldan dönünce evde annemin ölü olabileceği canlanırdı gözümde. Babamın annemi öldürmüş olabileceği!
Hıçkıra hıçkıra ağlardım!

Çocuğuna bakmak ANNEYİ yorar mı?

Ailenin iki kız çocuğu vardı.
Karı koca dolgun ücretli birer işte çalışıyordu.
Fakat farklı şehirlerdeydi işleri.
Çocuklar annede kalıyor ama çocuklara anne değil, bakıcılar bakıyordu.
Borçları da yoktu sadece ikinci evlerini almak istiyorlardı.
Bunun için birbirlerine hasret kalmayı, çocuklardan ayrı yaşamayı göze alıyorlardı.

Dünyalık için babaya ve anneye hasret yavrulardı çocukları.