''Ben haklıyım. Ve sen hep haksızsın.''

''Ben haklıyım.
Ve sen hep haksızsın.''

Bu nasıl birşey ya?
Yoruldum artık.

Sevmiyor musun beni hayat arkadaşım?
Sevmiyor musun?
Hayat arkadaşı olmak..biz değiliz galiba...
Olamamışız.

Küstüm! Boşanalım!

Ailenle aramda dengeyi sağlayamıyorsun, BOŞANALIM!
Beni eskisi kadar sevmiyorsun, BOŞANALIM!
Bana vakit ayırmıyorsun, BOŞANALIM!
Kafam bozuldu, canım sıkıldı, BOŞANALIM!
...... BOŞANALIM!
..........BOŞANALIM!

Boşanalım, boşanalım, boşanalım! Bu kelimeyi ne kadar çok kullanıyormuşum ben Allah'ım!
Kocam, iyi tamam boşanalım dememiş bu güne kadar.

Kavgalar mahremdir!

Bazen bazı şeyler gizli yaşanmalıdır.

Küçükken annesi ile babasının arasındaki kavgalara şahit  olanlar beni daha iyi anlar.
Çok sık kavga ederdi ebeveynlerim, olur olmadık bir sürü sebeple. Bağırış, çağırış, küfür...
Nasıl korkardım o gergin ortamdan.
Çok korkardım.
Ama en çok okula gidince, döndüğümde evde dehşet bir şey görebilecek olma olasılığı beni korkuturdu.
Okuldan dönünce evde annemin ölü olabileceği canlanırdı gözümde. Babamın annemi öldürmüş olabileceği!
Hıçkıra hıçkıra ağlardım!

Bıktım Artık Senden. Boşanacağım...

Bu gün benim için çok güzel olması gereken bir gün ama benim için öyle değil.
Bu gün kocamla evlilik yıl dönümümüz. 25 yıl olacaktı bu gün eğer boşanmasaydık.
25 kocaman yıl, 3 çocuk güzel bir evlilik.
3 ay oldu ondan ayrılalı.

Ne zormuş yalnızlık.
Ne zormuş 4 duvar arasında tek başına kalmak.
Ne zormuş geceleri korktuğunda sarılacağın bir omuz bulamamak.

İstenilmeyen Bir Evlilikti Onlarınki...

 

 

İstenilmeyen bir evlilikti onların ki, kavga dövüş sürüp giderdi
İstenilmeyendi, isteselerdi huzur dolu olabilirdi.

İkisi de çabalamazdı. Karşısındakinin değişmesini beklerdi.
Nasıl olabilirdi ki, insanın kendi değişmeden karşısındakinden bunu nasıl bekleyebilirdi.