Ekmeği öptüğün gibi beni de öpsen ya...

Anne!
Yerde gördüğün ekmeğe dayanamıyor, yerden alıyor, kaldırıyorsun ya...

Ekmeğe değer veriyorsun biliyorum.
Günah diyorsun; ekmeğin üstüne basılmaz.
Kaldırıyorsun yerden, sevap olsun diye...

Ama benim hiç mi değerim yok anne?

Çocuğuna bakmak ANNEYİ yorar mı?

Ailenin iki kız çocuğu vardı.
Karı koca dolgun ücretli birer işte çalışıyordu.
Fakat farklı şehirlerdeydi işleri.
Çocuklar annede kalıyor ama çocuklara anne değil, bakıcılar bakıyordu.
Borçları da yoktu sadece ikinci evlerini almak istiyorlardı.
Bunun için birbirlerine hasret kalmayı, çocuklardan ayrı yaşamayı göze alıyorlardı.

Dünyalık için babaya ve anneye hasret yavrulardı çocukları.