Küstüm! Boşanalım!

Ailenle aramda dengeyi sağlayamıyorsun, BOŞANALIM!
Beni eskisi kadar sevmiyorsun, BOŞANALIM!
Bana vakit ayırmıyorsun, BOŞANALIM!
Kafam bozuldu, canım sıkıldı, BOŞANALIM!
...... BOŞANALIM!
..........BOŞANALIM!

Boşanalım, boşanalım, boşanalım! Bu kelimeyi ne kadar çok kullanıyormuşum ben Allah'ım!
Kocam, iyi tamam boşanalım dememiş bu güne kadar.

Kavgalar mahremdir!

Bazen bazı şeyler gizli yaşanmalıdır.

Küçükken annesi ile babasının arasındaki kavgalara şahit  olanlar beni daha iyi anlar.
Çok sık kavga ederdi ebeveynlerim, olur olmadık bir sürü sebeple. Bağırış, çağırış, küfür...
Nasıl korkardım o gergin ortamdan.
Çok korkardım.
Ama en çok okula gidince, döndüğümde evde dehşet bir şey görebilecek olma olasılığı beni korkuturdu.
Okuldan dönünce evde annemin ölü olabileceği canlanırdı gözümde. Babamın annemi öldürmüş olabileceği!
Hıçkıra hıçkıra ağlardım!

Erkeklerle Gezen Kızla Evlenmem!

2 sene önce çok sevdim ve kandırıldım.
Evlenmeyi düşünüyordu benle, daha doğrusu beni oyalıyormuş.
Hep bana yakınlaşmaya çalışıyordu, bende mutasıp bir aileden geldiğim içn reddediyordum.
Sadece bir yerlerde buluşup bir şeyler içiyorduk.
Her defasında evleneceğimizden bahsediyordu. Ama sadece bahsediyordu.
Ne ailesiyle tanıştırıyor, nede benim ailemle tanışıyordu.

Hep bir bahanesi vardı.

Bıktım Artık Senden. Boşanacağım...

Bu gün benim için çok güzel olması gereken bir gün ama benim için öyle değil.
Bu gün kocamla evlilik yıl dönümümüz. 25 yıl olacaktı bu gün eğer boşanmasaydık.
25 kocaman yıl, 3 çocuk güzel bir evlilik.
3 ay oldu ondan ayrılalı.

Ne zormuş yalnızlık.
Ne zormuş 4 duvar arasında tek başına kalmak.
Ne zormuş geceleri korktuğunda sarılacağın bir omuz bulamamak.

İstenilmeyen Bir Evlilikti Onlarınki...

 

 

İstenilmeyen bir evlilikti onların ki, kavga dövüş sürüp giderdi
İstenilmeyendi, isteselerdi huzur dolu olabilirdi.

İkisi de çabalamazdı. Karşısındakinin değişmesini beklerdi.
Nasıl olabilirdi ki, insanın kendi değişmeden karşısındakinden bunu nasıl bekleyebilirdi.

Vakitsiz Evlilik

İki aydır aynı iş yerinde çalışıyorlardı. Gönülleri birbirine kaydı ve evlenme kararı aldılar.
Ailelere bildirdiler ve söz günü geldi çattı. Söz yüzüklerini babaları taktı. Gençler söz ve nişan sırasında rahat etsin diye dini nikahlarını kıydılar. Gençler için her şey çok güzeldi, bir birlerini seviyorlar resmi nikah için gün sayıyorlardı.

Sözden bir kaç hafta sonra damat evi kız tarafını yemeğe çağırdı. İki aile yemekte çok zıtlaştılar. Kavgalı bir şekilde oradan ayrıldılar. Günler sonra kız tarafı kızın rızası olmadan sözü atmaya karar verdi. Sebebi ise iki aile arasındaki kavga ve damadın anne babasının ayrı olmasıydı. Kız istemese de anne babasını karşısına almamak için boyun eğdi.

Küçük Bir Çocugun Duası

Annemle babam kavga etmesinler  ne olursun Allah'ım.

Etmesinler işte ben çok üzülüyorum.

Yatağımda ağlıyorum. Ama sesimi duymasınlar diye kısık sesle ağlıyorum.

Birde birbirlerine yüksek sesle konuşuyorlar, kötü şeyler söylüyorlar bazende hayvan isimleri söylüyorlar. Ama bu yanlış, bana yapma diyorlar, onlarda yapmasın Allah'ım.