21 Temmuz 2013 Pazar

Eşyalarımın Kölesiymişim!



Evimde rahat oturmuyordum, oturtmuyordum da.
Taa ki arkadaşımı yeni evinde ziyaret edene kadar.

Evi çok şirin, eşya kalabalığı yapmamışlar, eşyaları öyle markalı falan da değil uygun fiyatlı oldukları belli ama güzel gözüküyorlar.

Sordum arkadaşıma maddi durumunuz oldukça iyi olduğu halde evinde neden çok eşya yok? Olanlar da şirin, mazbut şeyler.

Cevabı çok manidardı.


-Eşyanın kölesi olmamak için!

Güldüm, alaycı bir tavır takınıp, öyle şey olmayacağını belirttim.
Başladı anlatmaya.



-Kaç senelik arkadaşımsın biliyorsun ailemin maddi durumu da iyiydi. Evimiz çok şatafatlı eşyalarla ve özenle seçilmiş aksesuarlarla döşeliydi. Dışarıdan gözüktüğü şekilde çok güzel bir manzara değil mi?

Herkesin sahip olmak istediği şey, dayalı döşeli bir ev. Ama o eşyaların kölesi olmaya başlarsan durum vahim. Bizde de öyleydi. Koltuklarımız kaz tüyü ve beyaz olduğu için bir kere bile üstlerine örtüsüz oturmuyorduk, annem oturtmuyordu. Yanlışlıkla kardeşlerim koltukların üstüne bir şey döksün. Sinirden çatlıyor, söylenene söylene temizliyordu. Döken kimse onu da azarlaması bonusu.

Hatırlıyorum küçükken annemin çok para vererek aldığı vazoyu kırmıştım. Annem görmesin diye saklamaya çalıştım ama yine gördü, kırılan parçaları toplamaya çalışırken elim de kanadı. Ama annem benimle değil, vazonun kırıldığı yerdeki İtalyan parkelerle ilgilendi, çizilmiş mi acaba diye! Sakar, sakar diye bağırışları hala içimden çıkmıyor.

Evimizde kristal bardaklar, gümüş çatal ve kaşıklar vardı. Onları kullanmak ev sakinlerine yasaktı. Küçükken özenirdik onları kullanmak için ama annem asla izin vermezdi. Misafir geldi mi onlar çıkar kullanılır, misafir gitti mi temizlenir sarılır bir antika gibi kaldırılırdı.


Bir keresinde de kardeşim masaya sıcak çaydanlığı koymuş, masanın kaplaması bozulmuştu, korka korka yanıma geldi, anneme söyleyemedi bana söyledi. Tam iki hafta annemden gizledik. Örtüsünü kaydırdık, bozulan yere çerçeve koyduk annem görmesin diye çırpındık anlayacağın. En sonunda gördü, yanlışlıkla yaptığımıza inanmadı, hatta ağladı oyuncağı kırılan bir bebek gibi.

Kaç para verdim ben ona, siz kıymet bilmezler zarar versin diye mi aldım ben onu? Diye diye ağladı.
Anlayacağın evde bir şey zarar görecek de annem laf söyleyecek diye korka korka yaşardık.
Taa o günler söz verdim kendime, evime kölesi olacağım eşyalar almayacağım diye.

Çok eşyayla döşemedim o yüzden evimi, kullanabileceğim kadarı kâfi geldi. Boşu boşuna kullanmayacağım eşyalarla evi doldurup, birde hiç kullanmadığım eşyaları temizlemek bana göre kölelik çünkü.


Çok pahalı eşyalar almamamın sebebi de bir nefis taşımam.

Biliyorum çünkü dünyanın parasını verdiğim bir eşya zarar gördüğü zaman içim acıyacak. Belki ilk başlarda olmayacak bu ama zamanla o eşya bana değil ben o eşyaya hizmet edeceğim.

Çocuğum, canımın parçası milyarlar verip aldığım eşyayı kırdığında ona bağırıp gönlünü kıracağım.

Görüyorum, eşyaya değer vermeyen insanlar bile zamanla değişebiliyor. Nefisleri onlara hükmedebiliyor. Bende önlemimi bu şekilde almayı düşündüm, kocamda benle aynı fikirdeydi çok şükür. Kullanabileceğimiz kadar eşya ve kullanacağımız eşyaları aldık evimize.

Bin kat örtü örteceğimiz koltuklar almadık, gösteriş için evin her köşesine pahası yüksek biblolar, aksesuarlar koymadık. Böyle bir yöntem bulduk, şu an için pişmanda değiliz olacağımızı da açıkçası zannetmiyorum.


 
O anlattıkları ok gibi deldi yüreğimi, evimi düşündüm gereksiz o kadar eşya çarptı ki gözüme.
Zarar görmesin evim diye uğraşlarım. Çocuklarım bir şey kırmasınlar diye çırpınışlarım.
Koltuklara ve halılara bir şey dökülmesin diye uğraştıklarım.

Bu halimle kendimi sirkte hayal ettim bir an, incecik bir ipin üzerinde yürümeye çalışan canbaz!


Ne çok ortak noktamız varmış, farkı o sirkte cambazlık yapıyor,  ben evimde.

Evimizde rahat oturmaktansa diken üstünde oturduğumuzu açıkçası oturttuğumu fark ettim.

Çok şükür ki fark edebildim!


Gülşah D.

9 yorum:

  1. bende çok pişmanım evlenirken herşeyim iyi olsun lüks olsun diye uğraştım bir dünya masraf şimdi misafir odası müzelik gelene gösterip kapıyı kapatıyoruz millet oturmaya korkuyo çok güzeller ama çok pişmanım oturma odası ayrı misafir odası ayrı iki led tv aldık biri oturma odasında biri misafir odasında kullanmıyoruz bide her temizlikte aç odayı havalandır sil süpür sanki oturdukda kirlettik :(

    YanıtlaSil
  2. İşte hayatımızı sünnetlerle yaşasak hiç köle falan olmayacağız :(
    Rabbim ıslah etsin bizleri..

    YanıtlaSil
  3. Zaman zaman insan özenebiliyor nefs arzulayabiliyor..
    Evlenirken ihtiyacımız olacak şeyleri almıştık daha sonra arkadaşların evlerine baka baka süslermiş biblolarmış alındı az biraz lakin Müstekbet eşim kardeşimin dediği gibi bir kaç hadis okuduktan sonra evde ne var ne yok infak edildi evimde bulunan eşyaların çoğu iki adet..iki adet nevresim iki adet çarşaf iki adet perde iki adet halı..
    Hepsi bu..ne biblom var ne süslerim var ne ağır perdelerim ne kaldırılmaz kıyılamaz basılamaz halılarım..dolaplarım rahat bende rahatım..bakınız 4 kişilik bir aile olduğumuz halde evimde iki eşya dolabi var eşimle benimkinin genişliği 2 metreyi aşmaz..Elhamdülillah bunlar da fazla bunlar da çok tabii ama yenisi zor girer kılık kıyafet ihtiyaç dışında evime yırtılmadan bozulmadan kullanılmaz hale gelmeden aldığım hiç bir şeyim yok..olduğunu fak ettiğim anda elden çıkartıyorum zaten..Rabbim eşyayı üzerimize oturtmasın inşallah.

    YanıtlaSil
  4. Ne güzel anlatmışsınız...
    Gerçekten öyle ilk evlenirken bunu şunu onu almam lazım diyorsun..Ama hiç gerek yok:( Şimdiki aklım olsa hiç almazdım..Elimden geldikçe çıkarmaya çalışıyorum...

    YanıtlaSil
  5. cok hakli bende kizima dokme dusurme demekten yoruldum cok hakli buldum esyanin kolesi olmak istemem bende

    YanıtlaSil
  6. Okuyunca bende farkettımkı esyalara köle olmaya başlamışım, çok şükür bu yazı karşıma çıktı farkına varabildim.. evlenırken bu yazı aklımda olcak hep :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Farkına varmanıza bir nebze sebep olabildiysem ne mutlu.
      Duadan unutmayın.

      Sil
    2. çok teşekkürler böyle bir paylaşım için :) dua ve selametle inşaallah..

      Sil
  7. Artık öyle bir devirdeyiz ki eşyanın kolesı olmamak mumkun degıl.Cok sukur benım boyle bir durumum yok.Şahane bir yazı olmuş.Yeni evleneceklere düşünce olsun inşAllah.

    YanıtlaSil

HERKES YORUM YAPABİLİR.
Siteniz veya bloğunuz yoksa, profil seçin bölümünden Adı/URL yazan kısma tıklayın, AD yazan kısma adınızı yazın, URL kısmını doldurmasanız da olur, yorumunuzu yazıp,

" YAYINLA "

yazısına tıkladığınızda yorumunuz gelir.

Fikirlerinizi paylaşıp bizi yalnız bırakmadığınız için teşekkürler.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...