Ye-İç-Uyu Döngüsü...

Savaşların topla tüfekle olduğu zaman insanlar anlardı savaşın olduğunu, işgalin olabileceğini, tehlikenin vaziyetini...

Zaman ilerledikçe sinsi olmaya karar verdiler.

''Dostça görünüp zehirleyelim,
Huzur sloganları atarken diğer yandan da huzurdan uzaklaştıralım onları.
Kandıralım ki sömürebilelim!'' dediler.

Evden Kaçtım, Çok Pişmanım!

Ailemin yanındayken aslında ailemin yanında değilmişim şimdi farkediyorum bunu.
Evden kaçmadan öncesi yani.

Beni evden kaçıran ne miydi?

Televizyonda evden kaçan insanlar görüyordum, her başı sıkışan sanki kaçıyordu. Kaçtıklarında hep daha mutlu olduklarını gördüm. Evden ayrılınca eğlenceli ve mutlu yaşamları oluyordu. Bu kişiler ailelerinden nefret ediyordu. Galiba bu vesileyle bende ailemden nefret ettim.

Çocuk Olmak Bir Şey Değiştirmiyor!

Geçen gün evde top oynarken annemin en sevdiği vazoyu kırdım.
Annem çok bağırdı, hatta tokat bile attı. Çok ağladım, çok üzüldüm.
Annem beni sevmiyor mu diye bile düşündüm.
Acaba sevmiyor mu?