Ekmeği öptüğün gibi beni de öpsen ya...

Anne!
Yerde gördüğün ekmeğe dayanamıyor, yerden alıyor, kaldırıyorsun ya...

Ekmeğe değer veriyorsun biliyorum.
Günah diyorsun; ekmeğin üstüne basılmaz.
Kaldırıyorsun yerden, sevap olsun diye...

Ama benim hiç mi değerim yok anne?

Erkekler ağlamaz!

Uçaktayken günlük yazmak...
Aslında günlük değil o, dert ortağım benim. Bir de çözümler bulsan..ah günlük ah...
Tüm karar alma aşamalarını bana bırakıyorsun. Yine de seviyorum seni, çünkü beni yürekten dinliyorsun, bunu biliyorum evet.

Gelelim neden uçaktayken günlük yazdığıma.

Seni Tekrar Sevmek Istiyorum Baba

 

Ah babacığım ne olurdu şimdi sana seve seve öpe koklaya baksaydım.

Ne olurdu o günleri bize yaşatmasaydın. Belli değil miydi sanki böyle olacağı?

Üzmeseydin ya beni, annemi, kardeşlerimi, evlatlarımı…

O gün dün gibi aklımda, anneme bakma sırası bendeydi senin işlerin vardı yurt dışındaydın sırasıyla kardeşlerimizle beraber annemize bakıyorduk. Annem yatağında ne kadar da sevinmişti sen onu ziyarete geldin diye. Kadıncağız ne kadar mutlu olmuştu. Ama senin gelme amacın başkaymış, anneme dedin gözümüzün önünde.