7 Ekim 2014 Salı

Anlat Dedem, Yuvan Neden Bu Kadar Huzurlu?



Büyükannesi ve büyükbabası kadar mutlu bir çift görmemişti.
Severdi, büyükannesi büyükbabasını, büyükbabası da büyükannesini..
Değer verirdi, büyükannesi büyükbabasına, büyükbabası da büyükannesine..
Görürdü bunu, onlara baktığı zaman...
Severdi onların birbirine olan sevgisini.
Karşılıksız, çıkarsız ve saf bir sevgi vardı aralarında.
En güzel sevgi de buydu zaten...
Etrafta sevgi ve aşk diye anlatılan şey basitti kesinlikle bu değildi, olamazdı da zaten..

Sorardı sık sık onlara, neydi onları bu derece birbirine bağlayan, gerçek sevgiyi yaşattıran..
Her sorduğunda çok güzel cevaplar alırdı, yazardı duyduklarını aklına ve kalbine.
Yine o günlerden biriydi, seviyordu onların sevgisini dinlemeyi...


-Dedeciğim, seviyorum sizin sevginizi dinlemeyi, huzur buluyorum biliyorsun, anlatsan yine olmaz mı? Sizi, sevginizi...

-Güzel kızım, anlatırım, neden anlatmayayım? Hele anlattıklarımı hayatında görünce öyle mutlu oluyorum ki, daha çok anlatırım..

-Anlat bakalım o zaman dede, anlat ben de ders alayım, huzur bulayım, en önemlisi hayatımda uygulayayım..

-Güzel torunum, dinle o zaman.
İlk önce ''düşüncelerimiz sevdi birbirini.''
En önemlisi de buydu, düşüncelerimizin sevgiyle buluşması..
Hayattan beklentilerimizin aynı olması, değer verdiğimiz şeylerin aynı olması, düşüncelerimizin çoğunlukla aynı doğrultu da olması. Sonra biz sevdik birbirimizi, anladık, sevgimizi gösterdik, sevgiyi göstermek önemli kızım.
Varsa ortada bir sevgi, göstermek gerek, hissettirmek, karşındaki insanın bilmesi gerek onu sevdiğini..
Kimi zaman söyleyerek hissettirmelisin bunu..
Çoğunlukla da sevgiyi hissettirerek..
Onu düşündüğünü, onun senin için önemli olduğunu göstererek...

-Büyükanne sen bir şey söylemiyecek misin, çok sessizsin bu gün?

-Ne diyim kızım, deden çok güzel anlatıyor.

-Anlat, sultanım sende anlat...

-Peki...
Deden hep beni tamamlayan oldu, eksik yanımı dolduran. Aynı şekilde bende tabi ki, tek taraflı mutluluk olmaz, böyle düşünen yanılır.
Ben bir adım attıysam o, on adım attı bana, o bir adım attıysa, ben koştum ona...
Birbirimiz için önemli olan biz olduk, başkaları değil.. Başkalarını mutlu etmek için mutsuz etmedik birbirimizi..
Sevgi, saygı, anlayış oldu mutluluğumuzun anahtarları...
En sevdiğim özelliklerinden biri de dedenin, bağıran, kötü kelimeler kullanan, ya da el kaldıran bir adam olmadı hiç bana karşı.. Bu benden önce bana yaratana saygısındandı..
Böyle adamı sevmiyeyim de ne yapayım kızım?

-Sev büyükanne sev, hep sev, hep sevin birbirinizi..

Gülşah D.

4 yorum:

  1. Hepimize boyle ask nasip etsin Allah..

    YanıtlaSil
  2. :) :)

    Burayı yeni keşfettim, ben de Kafa'ya bekliyorum. Seveceğinizden neredeyse eminim. :) :) ;)

    YanıtlaSil
  3. ah ah ..ne mutlu o dedeye ve nineye ..çok şanşlılar ki birbirlerini bulmuşlar..allah onları hiç ayırmasın..uzun uzun ömür versin..

    YanıtlaSil
  4. özlemişim yazılarınızı epeydir girip okuyamamıştım yine ne güzel bir üslupla yazıvermişsin eline yüreğine sağlık :)

    YanıtlaSil

HERKES YORUM YAPABİLİR.
Siteniz veya bloğunuz yoksa, profil seçin bölümünden Adı/URL yazan kısma tıklayın, AD yazan kısma adınızı yazın, URL kısmını doldurmasanız da olur, yorumunuzu yazıp,

" YAYINLA "

yazısına tıkladığınızda yorumunuz gelir.

Fikirlerinizi paylaşıp bizi yalnız bırakmadığınız için teşekkürler.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...