İNSAN DEĞERLİ! ÇOK DEĞERLİ!

...Kim, bir cana veya yeryüzünde bozgunculuk çıkartmaya karşılık olmaksızın, haksız yere bir cana kıyarsa, bütün insanları öldürmüş gibi olur. Her kim bir can kurtarırsa, bütün insanları kurtarmış gibi olur. Peygamberlerimiz onlara apaçık deliller getirdiler; ama bundan sonra da onlardan çoğu yine yeryüzünde aşırıya gitmektedirler. Mâide / 32

Bu ayet düştü geçenlerde zihnime.
Demiş ki Rabbimiz: haksız yere bir cana kıyarsan, bütün insanları öldürmüş gibi olursun.
Ve devam etmiş; ve bir canı kurtarırsan, bütün insanlığı kurtarmış gibi olursun.

İnsana verdiği değer ne de güzel.
Bir insan, bütün insanlık kadar değerli, Rabbimiz vermiş bize bu değeri.

Ve benim bu ayetten algıladığım; insan değerli, canına kıyarken ne kadar değerliyse o insan, yüreğini yaktığında da değerli. 

İnsan değerli, canını kurtarırken nasıl değerliyse o insan, onu mutlu ettiğinde de değerli.

Bir insana verilen zarar ve faydanın bütün insanlığa zarar veya fayda vermek kadar önemli olduğunun bilincine varılmalı.

Kalbimi Dinleseydim Doğru Ordaymış!

Öyle haklı gibi konuşmuştu ki aldandım ona. Tek taraflı dinleyip yargıda bulundum. Halbuki daha yeni okumuştum Hz.Davud'un Kur'anda geçen kıssasını, Allah'ın bize adaletli olmamız için aktardığı kıssayı...

Hani Hz.Davud'a iki kişi gelmişti de o sadece birinin konuşmasını dinledikten sonra hüküm vermişti. Sonra bu davranışının adaletli olmadığını farkedip tevbe etmişti... İki kişiyi de dinlemeli ona göre hüküm vermeliydi oysa.

Kur'andaki kıssalar tarihi bir olayın aktarımı için yer almıyor, farkettiysen olayların yeri ve zamanı net belirtilmez.

Bu Sefer Basaracagım

Kızlar oturmuş Ayşe’yi çekiştiriyorlar.  Yok, kocası tipsizmiş, Ayşe beceriksizmiş, çok para harcarlarmış, evlerine giren çıkan belli olmazmış. Sürekli kavga ederlermiş…..

Bende oturuyorum, onlara katılmıyorum ama en yakın arkadaşımı savunmuyorum. Gıybete, iftiraya ortak oluyorum. Üstüne üstlük konuyu bile kapatmıyorum.  Ben nasıl bir Müslüman’ım, nasıl arkadaşım Allah'ım? Neden, senin emirlerini değil de kulların ne yapacağını düşünüyorum. Susuyorum çünkü beni bir daha misafirliğe çağırmazlar, arkadaşlık yapmazlar,  öyle evde kös kös otururum dışlanırım.