Kızlar oturmuş Ayşe’yi çekiştiriyorlar. Yok, kocası tipsizmiş, Ayşe beceriksizmiş,
çok para harcarlarmış, evlerine giren çıkan belli olmazmış. Sürekli kavga
ederlermiş…..
Bende oturuyorum, onlara katılmıyorum ama en yakın
arkadaşımı savunmuyorum. Gıybete, iftiraya ortak oluyorum. Üstüne üstlük konuyu
bile kapatmıyorum. Ben nasıl bir
Müslüman’ım, nasıl arkadaşım Allah'ım? Neden, senin emirlerini değil de kulların ne
yapacağını düşünüyorum. Susuyorum çünkü beni bir daha misafirliğe çağırmazlar,
arkadaşlık yapmazlar, öyle evde kös kös
otururum dışlanırım.
