Ev işleri TERAPİDİR...

Genellikle medya ve bazı insanlar neden kabullenmez ve üstüne üstelik doğruyu yanlış önermeleriyle gizlemeye çalışır?

Kadınları evlerinin hanımı olmaktan uzaklaştırır?
Çok kötü bir duruma düşen insanlara verilmesi gereken tepkilerini ev hanımları üzerinde gösterir?

Neden ev hanımlığı/ları aşağılanır?
Neden onları yaptıklarının kötü olduğuna inandırmak için kırk takla atarlar?

Vezirlik mi Rezillik mi?

Ev Hanımı denilince akla gelebilen yanlışlıkları düşünelim...
Ya da şöyle; ''düzgün bir ev hanımı nasıl olmalı, olur, olunur?''

Düzgün bir ev hanımı; üniversite, lise ya da her neyse okumamış olsa bile eğitimli olmalıdır. Kendini geliştirmiş olmalıdır. Kaldı ki kim diyebilir diploması olan herkes eğitimlidir, düzgündür diye?

Annecigim bagirmasan?

 Okuldan döndüğümde annemin bağırışları ile karşılaştım. Büyüdüm derim hep, insan büyüyünce daha güçlü olur ya hani. Ama insan böyle bir şeye tahammül edemiyor. Anneciğim bağırmasan?
Bilir misin günlük aslında annemin sesi çok güzeldir. Bize bazen türkü bazen şarkı bazen da ilahi söyler. Ben annemin sesini çok beğenirim. Bağırdığı zaman sesi inanılmaz kötü oluyor, dayanamıyorum duymaya, belki çok sevdiğimdendir.

Annecigim

Zafer için bu gün hayatının en güzel ve en hüzünlü günüydü.
İkisi bir arada nasıl olurdu. Olmuştu işte.
1 sene evvel bu gün kızı Betül dünyaya gözlerini açmıştı.
Dünyalar sanki Zafer'in olmuştu. Ama bu sevinci buruk bir haberle yerini üzüntüye bırakmıştı. Çünkü kızı Betül dünyaya gözlerini açarken eşi dünya hayatına gözlerini yummuştu.
Zafer çok üzüldü, karısını severdi evleneli daha bir buçuk sene olmuştu. Bu üzüntü ona ağır geldi ama Allah'tan gelen her şeye razıydı.
Doğum nasıl Onun takdiriyse ölümde Onun takdiriydi.
Rabbi ona Betül'ü vermişti. Karısının acısını Betülle avunarak onla ilgilenerek unutmaya çalışıyordu.