Menu

7 Şubat 2013 Perşembe

Annecigim



Zafer için bu gün hayatının en güzel ve en hüzünlü günüydü.
İkisi bir arada nasıl olurdu. Olmuştu işte.
1 sene evvel bu gün kızı Betül dünyaya gözlerini açmıştı.
Dünyalar sanki Zafer'in olmuştu. Ama bu sevinci buruk bir haberle yerini üzüntüye bırakmıştı. Çünkü kızı Betül dünyaya gözlerini açarken eşi dünya hayatına gözlerini yummuştu.
Zafer çok üzüldü, karısını severdi evleneli daha bir buçuk sene olmuştu. Bu üzüntü ona ağır geldi ama Allah'tan gelen her şeye razıydı.
Doğum nasıl Onun takdiriyse ölümde Onun takdiriydi.
Rabbi ona Betül'ü vermişti. Karısının acısını Betülle avunarak onla ilgilenerek unutmaya çalışıyordu.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...