28 Haziran 2014 Cumartesi

1 YENİ MESAJ!



Karanlıklar içindeyiz. 
Gönlümüz karanlıktan sızlanıp can çekişiyor.
Kimimiz bunu anlıyor, kimimiz anlayamıyor.

*

Kur'an'daki kıssalardan ders çıkarmakken görevimiz,
hep bir ihmalkarlık içindeyiz.

İyi ama görmeze gelince sorumluluklarımızdan kurtulamayız ki...
Görmedik, görmek istemedik diye bir şey yok olmaz ki.

*

Yunus peygamber halkının yola gelmemesi üzerine Allah’ın müsaadesini almadan onları terk edip gitmişti. Görev yerinden kaçmıştı yani..görev sorumluluğundan. Sonra sıkıntılara maruz kaldı, karanlıklarda sıkışıp kaldı... Eğer farkına varıp, özeleştiri yapmasaydı bulamayacaktı hatasını. Hatasını anlayıp dedi ki:
Senden başka hiçbir ilâh yoktur. Seni eksikliklerden uzak tutarım. Ben gerçekten (nefsine) zulmedenlerden oldum” .


Bizler sıkışıp kaldığımız karanlığın farkına varmalıyız artık. 
Gönlümüzün acı acı inleyişlerine cevap vermeliyiz.
Karanlıklardan artık kurtulma vakti değil mi?

Terk ettik, kulluğun gerektirdiği nitelikleri...
Kolaycı olduk, acımasız olduk, sorumsuz olduk.
İyi ama ter akıtmadan, emek vermeden ulaşılmaz ki güzel sonuçlara.

Rabbimizin sözünü dinlemediğimiz için tüm bu zifiri karanlık..bu yalnızlık.
Kur'an'ı HAYAT KİTABI yapmadığımız için.
Bu yüzden ne ağzımızın ne kalbimizin tadı var.
Bu yüzden hiçbir şeyden tat alamıyoruz.

İlk bir özeleştiriyle hatalarımızı ayıklamalı ardından Rabbimize yönelerek ona sığınmalı, affımızı dilemeliyiz.
Biz bunu yapmadıkça karanlıklardan aydınlığa, ferahlığa kavuşabileceğimizi sanmıyorum.
Bunu yapmak için de Kur'an hayatımızın baştacı olmalı, aksi malum. Hep bir sıkıntı, hep bir vicdan azabı, hep karanlıklar...


Zünnûn'u (balık sahibi/Yunus'u) da (hatırla!) Hani öfkelenerek (halkından ayrılıp) gitmişti de kendisini asla sıkıştırmayacağımızı sanmıştı. Derken (balığın karnında) karanlıklar içinde: “Senden başka hiçbir ilâh yoktur. Seni eksikliklerden uzak tutarım. Ben gerçekten (nefsine) zulmedenlerden oldum” diye yalvarmıştı. [Enbiya, 87]

Artık, Rabbinin hüküm vermesi için sabret! Balığın dostu/Yûnus gibi olma! O vakit, üzgün olarak Rabbine yalvarmıştı.
Rabbi katından ona bir rahmet ulaşmasaydı, kınanmış bir halde o açık araziye atılacaktı.
Fakat Rabbi (duasını kabul edip tekrar onu) seçti ve salih insanlardan yaptı. [Kalem, 48-50]
 BÜŞRA ŞÜKRAN

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

HERKES YORUM YAPABİLİR.
Siteniz veya bloğunuz yoksa, profil seçin bölümünden Adı/URL yazan kısma tıklayın, AD yazan kısma adınızı yazın, URL kısmını doldurmasanız da olur, yorumunuzu yazıp,

" YAYINLA "

yazısına tıkladığınızda yorumunuz gelir.

Fikirlerinizi paylaşıp bizi yalnız bırakmadığınız için teşekkürler.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...