Evladım, evladım ellerimin arasından kaydı.
Çocuk dedim ciddiye almadım, evdeki huzursuzluklardan etkilenmez sandım.
Huzuru sokaklarda arıyormuş meğer yavrum.
Babasıyla çok kavga ederdik, çoğu zaman buna şahit olurdu yavrum.
Yanında birbirimize etmediğimiz hakaret kalmazdı.
Küçük daha, ilkokul çağında ne anlar dedik.
Meğer anlıyormuş.
Bizden gitgide uzaklaşıyormuş.
