İstediğim Gelinlik Olmazsa Evlenmem!

Ayrılık sardı, dört bir yanımı..
Kokun, gözlerin, ellerin özlemim oldu,
Gözlerin, doyamadığım gözlerin
Ellerin, bıraktığım ellerin...

Nişanı atmıştı, Gülten.
Yüzüğünü parmağından çıkarırken, kalbini de yerinden çıkarıyorlar sanmıştı, ama arada gururu ve istekleri vardı, yüzüğünü çıkardı.
Kalbini acıtmıştı, nişanı atmak ama bu kadar özlemle dolacağını bilmiyordu.
Seviyordu Yusuf'u, Yusuf'da onu.
Nişanı kendisi atmıştı, pişmandı.

O güne, yüzüğünü çıkardığı güne, ne kadar da çok dönmek isterdi, başkalarını düşünmeyi, başkalarını dinlemeyi bırakıp, kendini ve nişanlısını düşünmeyi seçseydi, kurdukları yuvaya başkalarının karışmasını engelleseydi...

Nişanlısının, Yusuf'un yokluğu, pişmanlığı yakıyordu yüreğini.

Altınlarım Olmazsa Evlenmem!

Düğünde takılacak olan altınlar istedikleri gibi olmadı diye düğününü iptal eden bir çiftden haberdar oldum.

Şok oldum, ama üzülmedim, çok da iyi olmuş.
Altın için, eşya için birbirinizle evleniyorsanız hiç evlenmeyin!

Evlilik, bu kadar basit mi?

3 kuruşluk altın için bozulabilecek bir şey mi?

Eşyalarımın Kölesiymişim!

Evimde rahat oturmuyordum, oturtmuyordum da.
Taa ki arkadaşımı yeni evinde ziyaret edene kadar.

Evi çok şirin, eşya kalabalığı yapmamışlar, eşyaları öyle markalı falan da değil uygun fiyatlı oldukları belli ama güzel gözüküyorlar.

Sordum arkadaşıma maddi durumunuz oldukça iyi olduğu halde evinde neden çok eşya yok? Olanlar da şirin, mazbut şeyler.

Cevabı çok manidardı.


-Eşyanın kölesi olmamak için!

Yuvanızı sevgiyle inşa edin, eşyalarla değil!

2 sene oldu evleneli.
Hala borç ödüyoruz. Aslında kocamda bende 1 yatağa 2 kanepeye içinde ikimizin olduğu bir eve razıydık yeterki birlikte olalım diye düşünüyorduk.
Ama annemler, arkadaşlarım, akrabalarımız bizi öyle bir dolduruşa getirdiler ki.

Alınan şey bir defa alınıyormuş,  doğru düzgün bir şey almazsak bu kız dul mu ki böyle şeyler aldılar derlermiş.