28 Haziran 2013 Cuma

Ben Seninle Evliyim, Annenle Değil!


yalnızlık

Kocamı kaybettim.
Hemde tamamen bir daha göremeyeceğim yüzünü.
Ellerimin arasında can verdi, beni bırakıp öte dünyalara gitti.

Kıymetini bilemedim. Sevdim, çok sevdim ama sevgimi göstermedim.
Öyle öğrettiler bize sevdiğini belli ettin mi kocan havalara girer, erkek adama çok yüz vermiyeceksin dediler.
En çok da annem böyle derdi. Çocukluğum bu telkinlerle geçti.
Dinledim bende onları en çok da annemi, sevgimi göstermedim kocama, içten içe sevdim hep onu.

Bir de sevgimi göstermememin yanında asi davrandım kocama.
Asiydim ona karşı, başkaldıran kadın!
Onun dediği değil benim dediğim olmalıydı. Hep bu yolu izledim.
Bağırdım çağırdım her seferinde dediğime getirttim.
Benim dediğim olmalıydı tabi, öyle güçlü olacaktım karşısında.
Hep böyle derdi annem, kocanı parmağında oynatacaksın, onun değil senin sözün geçecek, geçecek ki kıymetli olasın.
Bir günden bir güne kocana saygı duymalısın demedi, sesini kocana yükseltme ki, sesin gibi aranızdaki mesafe de yükselmesin demedi.
Benim böyle hırçınlıklarımla geçti günlerimiz.

Çok üzdüm onu.
Ne zaman kavga etsek annemi arardım.
O da beni bir güzel doldururdu. Bende o dolduruşla hareket eder, gönül kırardım.
Kırılırdı, üzülürdü yinede beni kırmazdı.
Ama benim gözlerim kördü o zamanlar gerçeği göremiyordum, ille yokluğunu hissetmem lazımmış anlayabilmem için.
Anladım ama şu an kocam yanımda yok.

Kayınvalidem o da büyük bir sorundu hayatımda.
Küçükken annemden hep dinlerdim. Babaannem anneme çok çektirmiş, kaynanalar hep öyleymiş.
Hepsini kaynar kazana atmak lazımmış.
Annem değer vermiş, değer görememiş.
Ben değer vermemeliymişim ki değer görebileyim.
Babaanneme düşman olmuştum, yüzünü görmek istemezdim, hiç sevmeyede çalışmamıştım onu.
Sevilmeyi hak etmiyordu gözümde, annemi mutsuz ediyordu çünkü.
Bütün kaynanalara düşman oldum, en çokta kendiminkine.

Bende değer vermedim annemin dediği gibi. Değer görebileyim diye.
Emek vermedim, karşılık bekledim yani.
Bu durumdanda en çok kocam etkilendi hep iki kadın arasında kaldı.
Yıprandı, hırpalandı. Kalbi dayanamadı. Gencecik yaşında kalp krizine mağlup oldu.

Son sözleri hala kulaklarımda.
Yanlış yolu izledin dedi. Hep annen aramızdaydı. Senle değil de annenle evliydim sanki.
Senin bedenin yanımdaydı ama annenin ruhu düşünceleri dolduruyordu bedenini.
Annenden sana bir türlü ulaşamadım, anneni aşıp gerçek sana kavuşamadım.
Mutsuz oldum, mutsuz olduk.
Sana kalbim kırık göçüyorum, hem de çok kırık..
Dedi ve gözlerini kapadı.

Dün gibi o an, hala aklımda.
Kırık gönderdim kocamı.
Mutlu edemedim onu, mutlu olamadık.
Bıraktı beni.
O kalbi kırık uzaklaştı benden, ben ise ruhum yaralı kaldım, hasretiyle!

Gülşah D.

10 yorum:

  1. Müstehak...Pişmanlığın faydası yok artık ne yazık ki...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :)
      İş işten geçmeden, kaybetmeden farkına varmak adına yazdım bu hikayemi.
      Teşekkür ederim yorumunuz için. :)

      Sil
  2. nedense bu zamanda kadınlar hep bu amaç peşinde erkeği parmakta oynatmak
    nedir amaçları bilmiyorum ama kesinlikle mutsuzluktur sonu..
    Allah uzak etsin yuvamızdan kini-kibiri
    ....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Değerli yorumunuz için sağolun..
      Amin, inşaAllah..

      Sil
  3. Son pişmanlık malesef bir işe yaramıyor.Keşke kaybetmeden önce farkına varıp düzeltme şansınız olsaydı.Ama içten içe kendinizi kahretmeninde bir anlamı yok bu saatten sonra.Büyüklerin dediği gibi olanla ölmüşe çare yok malesef,önemli olan aynı hataya tekrar düşmemek

    YanıtlaSil
    Yanıtlar

    1. Elimizdekileri kaybetmeden bilinçlenmek adına yazdığım bir hikayeyi okumaktasınız. Rabbim biliçlenmeyi nasip etsin cümlesine.

      Sil
  4. Kaybettiklerimiz,pişmanlıklarımız...eğer geriye dönme şansımız olsaydı,dünya bile tersine dönerdi.
    Blogunuzu yeni keşfettim, merakım bu yazdıklarınız gerçek mi? yoksa sadece yazıyor musunuz? Eğer gerçekse tebrikler, duygularınızı böyle yazabilmek bir başarı, eğer gerçek değilse düşünebilmeniz de bir başarı. Netice de güzel yazıyorsunuz.Yazılanlar bizi sarmalıyor.Ben biraz daha geriye gideyim. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçek hayattan gördüklerimizi hikayeleştirip kaleme alıyoruz iki kız kardeş. Amacımız bir nebze olsun okuyanların fayda görmesi.
      Değerli yorumunuz için sağolun.:)

      Sil
  5. Umarım benden sonra bir gün akıllanır da ettiklerinin cezasını çeker..

    YanıtlaSil
  6. Merhabalar 3 yildir evliyim izmirde yasiyorum bukadar olmasada buna benzer sorunlar yasiyorum tesadufen okudum bu yaziyi ve bende yorum tapmak istedim kidaca anlatayim esimin annesi antalyada yasar gelur 4 ay jakir gider bir ay sonra tekrar gelir ve evinizde hicbirseyden memnun kalmayan surekli bagiran huzursuLuk cikarab esinize hakaret edp bagiran bir kadin var ve esim uzulmesin bana zatrn mahuo diye sesimi cikarmiyor surekli bu kadin evinjzde misafir sıkılmasin diye her hafta sonu gezmelere gidilir oteller tutulut cunku gezdirmeyince trio yapar fakat gezdirdiginiz yetleri begenme yemeklere varana kadar mutlaka yirumu olan bir tip bicbir zaman sagolun cocuklar kesenize bereket veya buraya geldik hosuma gitti tesekkur ederim dedigini duymus degilim bilmiyorki pamuk ipligine bagli olan evlikigimizin tam ortasina oturdugunun. İsin asli esim uzukmesin diye ses etmiyorum ama nereye kadar :( kalin saglicakla umut kılınc

    YanıtlaSil

HERKES YORUM YAPABİLİR.
Siteniz veya bloğunuz yoksa, profil seçin bölümünden Adı/URL yazan kısma tıklayın, AD yazan kısma adınızı yazın, URL kısmını doldurmasanız da olur, yorumunuzu yazıp,

" YAYINLA "

yazısına tıkladığınızda yorumunuz gelir.

Fikirlerinizi paylaşıp bizi yalnız bırakmadığınız için teşekkürler.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...