Sevgili anne ve baba diyemiyorum, çünkü hayatımın 4 yılını çaldınız!
Gençliğimin en güzel çağlarını, mutluluğu en kuvvetli yaşayacağım zamanları, sevgiyi yaşayabilme hakkımı benden aldınız...
Zorla istemediğim, uyuşmadığım, sevmediğim, yaşça benden oldukça büyük birisiyle evlenmeye zorladınız, zorlamakla kalmadınız, evlendirdiniz.
Evlilik kadar, evlilik süreci de zordu, evlen dediğiniz adamı görmeye tahammül edemiyordum, onla evlilik alışverişine hatta aynı evde, bir yastıkta yatmaya zorladınız.
Gelinlik, mobilya ve çeyiz alma benim için tam bir işkenceydi, en güzel, en keyifli alışverişim olması gerekirken resmen bana zulümdü. İstemediğim insanla yapacağım evlilikteki tabakları almak, severek yemek yapmayacağım tencereleri almak, huzursuz uyuyacağım yatak odasını almak, zorla giydirdiğiniz gelinliği seçmek zulümdü, ölümdü. .Bunu defaatle size söylediğim halde, evlatlıktan ret ederiz diyerek önümü kapadınız.
