20 Mart 2013 Çarşamba

AH SU SINAVLAR!

ygs


Sınava, ygs'ye sayılı günler kaldı... Çocuklarımız, kardeşlerimiz heyecanlı, korkulu ve büyük bir kısmı sıkıntılı.

Benim problem olarak gördüğüm şu; çocuğun zihnine etraftan sınav hakkında o kadar hücum ediliyor ki...
Hatırlıyorum okulda bazı öğretmenlerimiz: ''Okumazsanız şu karşıdaki markettekiler gibi kasiyer olursunuz'' tarzında cümleler kurarlardı. Namusuyla, şerefiyle, çalmadan çırpmadan emeğiyle çalışan insan böyle küçük gösterilmeyi hakediyor mu? Okusun ama şerefiyle, edebiyle çalışmasa da olur diyeniniz var mı??



Bu ve bunun gibi bir sürü baskı altında kalıyor çocuk, evde de üzerine gelen insanlar gördüğünde dayanamıyor. Büyük bir yalnızlık içerisinde buluyor kendini. Ya da ailesini mahcup düşüreceğini sanıyor, ki bu büyük çoğunlukla ailenin hisettiği ve hissettirdiği... Bazı aileler çocuklarının sadece sınavı kazanmasına odaklanmış durumda, sanki evladının hisleri, duyguları yokmuş gibi..sadece kendini geliştirme yöntemi okulmuş gibi... Soruyorum eğitimli olmak demek diplomalı olmak mı demek?

Geçimimizi en iyi sağlayabilme açısından, ilim öğrenmek, en önemlisi akıl ile kalp ile görmek için eğitim şart, doğru, ama her şey diploma değil, her şey bir sınavı kazanmak ya da kazanmamak olarak sınırlandırılmamalı çocuklarımızın zihninde. E zaten bunu dış etkenler yapıyor, bizde bırakırsak onun elini ne olacak?

Ben çok insan tanırım, okumamış ya da okuyamamış ama hem çok güzel ahlaklı hem de bilgili. ''Her okuyan, okumuş insan kendinde güzel hasletler bulundurur'', istisnasız bunu savunanınız var mı? Varsa okumuş olduğu halde kalp kırmanın ne demek oldıuğunu bilmeyen insanları ne yapacağız?

Şuna sormalıyız: Çocuğumuz nasıl biri olacak ileride?

Okumuş ama ailesini huzurevine bırakan evlatlar var.
Okumuş ama eş nedir çocuk nedir, bu mefhumları bilmeyenler var.
Okumuş ama para kazanmak dışında hiç bir gayesi olmayan insanlar var.
Okumuş ama paylaşım nedir bilmeyen, bencil insanlarımız var.
Okumuş ama çıkan her yeni modanın, fikrin peşinde değişim üstüne değişim geçiren insanlarımız var.

Okumamış ama bu saydıklarımı yapanlarda var tabi.

Böyle insanlar mı yetiştirmek istiyoıruz?

Biliyoruz değil mi şimdi onlar bize emanet ama ileride bizler, bizlerin toprakları onlara emanet olacak!

Mühim olanı karakterli ve nitelikli insan olabilmek, yetiştirebilmek. Diplomalı ya da diplomasız farkeder mi?
Mühim olan adam olabilmek.


Bence çocuklarımızı çekelim bir kenara ve: 'Biz senin arkandayız' demeyelim.
Hem niye arkasında olacakmışsınız? Çocuklarınızın yanında olalım, hep gönlünde olalım. Yüreğimizi gözlerimize yansıtarak 'Ben senin yanındayım' diyelim. 'Her koşulda seninleyim...'

Her insan farklı bir alem unutmayalım.

Büşra Şükran

4 yorum:

  1. Ne güzel ne içten bi yazı böylee
    Haklısın her insan farklı bir alem..
    Hele çocuklar çok çok daha farklı..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumunuz mütebessim etti. :)
      Sağolun.

      Sil
  2. çok güzel bir yazı olmuş ellerinize sağlık :)
    Ablanız bloguma linkini bıraktı bu yazınızın. Okudum ve çok iyi geldi. Yarın ben de ygs sınavına gireceğim. Birbirimizin dualarında unutulmamak dileğiyle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağolun güzel yorumunuz için, çok sevindim size iyi gelmesine. :)
      Rabbim yar ve yardımcımız olsun, sevgiler. :)

      Sil

HERKES YORUM YAPABİLİR.
Siteniz veya bloğunuz yoksa, profil seçin bölümünden Adı/URL yazan kısma tıklayın, AD yazan kısma adınızı yazın, URL kısmını doldurmasanız da olur, yorumunuzu yazıp,

" YAYINLA "

yazısına tıkladığınızda yorumunuz gelir.

Fikirlerinizi paylaşıp bizi yalnız bırakmadığınız için teşekkürler.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...